Ik zie mijn vingers glijden langs mijn gitaar
En opeens is er daar, dat lied
Het tempo, ritme en de klanken zijn al klaar,
Maar ‘k vind de woorden niet, ik vind de juiste woorden niet…
(Maar) één ding weet ik zeker,
Om één ding wil ik ‘wedden dat’
’t Gaat over jou, ’t Gaat over jou
Want weet je, meisje, het draait altijd om jou.

Ik zie jouw vingers glijden langsheen je haar
Ik zie je zitten, jij mij niet
Dus maak ik eventjes zo’n knullig gek gebaar
Want ‘k weet de juiste woorden niet, ik weet de woorden niet…
Maar één ding weet ik zeker wel,
Om één ding is het ‘wedden dat’
Jij wordt mijn vrouw, Jij wordt mijn vrouw
Want weet je meisje, da’k nu al van je hou.

Je ziet, het kantelt in een liefdes-histoire
Al weet je ‘t zelf nog niet
En al ben ik dan geen echte woordenfluisteraar,
kom geef me wat krediet.

Geef mij, de kans, met jou, lief, kozend, de koester te ‘belijven’
en ons verhaal tussen de lijnen van jouw perkament te schrijven.
Als trigger die de liefde, als kippenvel, rechtop doet staan
boek ik een kamer met vooruitzicht op ons…? Ach komaan!
Want in de boeken, die je tot een woeste hoogte hebt ‘verbergt’
is ‘t ver zoeken in de hoop, naar de liefde,
die je raakt, tot in je merg.

Weet jij wel zeker, dat jouw helden van papier jou zullen helpen ?
Waar zijn ze dan, in rampenplan, in fase vier?
Hier is’em dan, jouw superman staat hier !
Mag ik mezelf als bron vermelden,
Ik ben de vonk die jou doet smelten,
Zie mij toch staan!
Kijk mij toch aan!

Hé superman voor ’t leven, krijg je ’t nu nog niet voor mekaar,
dat zij jou hoort en ziet?
Je wil zo graag resoneren met haar snaar
Maar als je nog steeds de woorden niet vindt
En zolang je dan de woorden niet juist verzint
Is het einde van dit lied een alt-ctr-Verdriet
Alt-ctr-dlte

Muziek en tekst: Jo Huylebroeck

Illustratie van Jan De Maesschalck.

Jan De Maesschalck

Meer over het ontstaan en betekenis van deze song:

“Woordennie,” een Nederlandstalig liefdeslied, schreef ik terwijl ik geïnspireerd werd door deze prachtige illustratie van Jan De Maesschalck. Het beeld van een jonge vrouw, helemaal verdiept in haar boek. En terwijl in de wereld om haar heen een rampenplan wordt uitgeroepen, blijft zij ongestoord in haar verhaal.

En kijkend naar die illustratie van De Maesschalck, herken ik opeens bij mezelf die wens om mee te gaan in haar verhaal, om een rol te spelen in haar wereld. Het ‘verliefd’ worden en tegelijk het ‘buitengesloten voelen’. Het geeft me een dubbel gevoel: bewondering voor haar en haar wereld, hoe iemand zo kan opgaan in iets. En tegelijk ook een beetje frustratie dat ik er niet in kan. Geen betekenis kan hebben in haar wereld, haar verhaal.

“Woordennie” is een lied dat die wens uitdrukt: de drang om erbij te horen, om deel uit te maken van dat verhaal. Om te mogen geraakt worden, en om mooie mensen te mogen ontmoeten. En tegelijk de realiteit dat dat niet altijd mogelijk is, dat niet elke afstand te overbruggen is. Misschien kan de klank van mijn muziek ‘haar’ mijn woorden overbrengen.