Songtekst
Er is zoveel dat mij verwondert,
dat soms heel echt lijkt en soms echt niet.
Ik zie een leeuw. Daar! Op de stoeprand!
En daar! De wijze man, al wijst hij niet…
Is dat de kracht van fantasie?
Dat ‘wondert’ het bestaan.
Bekijk het maar hoe da-ge’t ziet.
Ik zie, ik zie…ik zie wat jij niet ziet.
Heb je nog tijd en zin om rondom jou te kijken,
of zie je alleen maar wat je zelf gelooft
Wat blijft erover van al jouw dromen,
Met al die zorgen, die spoken in je hoofd?
Maar kijk voorbij jouw horizon,
Daar stroomt de grote ‘fan-ta-zee’
Ik wou dat jij mee zwemmen kon
of kijk eens even, kijk eens even met mij mee.
Kijk eens omhoog! Hoog, boven daken, daar;
vliegende draken in een wolkenvacht.
De wind die fluistert, als je goed luistert.
De maan die lacht je toe de ganse nacht.
Maar neem je weg die maneschijn
en zonder rozengeur.
Dan wordt het leven zwaar om zijn
op van die dagen, zonder kleur.
Weet jij wel zeker dat, hoe jij ’t ziet,
dat, dat dé waarheid is en ’t mijne niet?
Wat zou de leeuw jou heel graag zeggen?
En de wijze man, opdat je ’t ziet?
Met de kracht van de verbeelding…
En geef me nog wat tijd…
Wie weet zie ik verklaring…
En dan vind ik wel mijn eigen weg
in jouw werkelijkheid.
Kijk eens naar deze foto van een stoeprand.
Wat wil deze song vertellen:
Kijk even mee naar die beschadigde stoeprand. Kun jij, net als ik, die ‘wijze man’ en die ‘leeuw’ ontdekken? Ja? Toen ik, behoorlijk gehaast, de straat overstak, zag ik in die beschadiging die bijzondere figuren. Ik bleef staan en hoe meer ik ernaar keek, hoe meer details ik ontdekte. Hoe fascinerend en inspirerend ! En blij verrast ik me voelde worden. Zo dankbaar dat in die schade zoveel schoonheid verborgen zat.
Mijn verstand, dat in een soort kleuterfantasiefase is blijven hangen, functioneert niet altijd zoals ‘normaal’ wordt geacht. Het helpt me wel, om mezelf te handhaven, in deze maatschappij. Het voedt me om te worden verrast door de kleine wonderen die ons omringen. Door ‘anders’ te kijken, even te vertragen en mezelf open te stellen, ontdek ik vaak nieuwe perspectieven en voel ik me weer leven. Het hoeft niet altijd groot of bijzonder te zijn; juist de eenvoudige details herinneren me eraan waar de magie van het leven zich laat zien.
En zo, met de kracht van de verbeelding en met een beetje tijd… “vind ik mijn eigen weg in jouw werkelijkheid”.