Songtekst
Heb jij mij al gezien?
Niet meer om aan te zien.
Zie me gaan, zie me staan.
Ik waggel als een eend
Niet meer om van te houden.
Het klopt steeds vaker als ik in de spiegel kijk
’t is waar, ze zeggen dat ik op zo’n opa lijk
En dan gaat het niet over die grijze haren
Maar diep daaronder, ‘k kan het niet verklaren:
Hoe is die dikke buik daar ooit zo komen hangen?
En tegelijkertijd dat eeuwig snoepverlangen,
Die stress op ’t werk, alweer een kilometer
‘macadam-asfalt’ naar huis terug;
‘t loopt voor geen meter
Wat kan ik daar aan doen? De vraag van 1 miljoen.
Zie me gaan, zie me staan, Een echte waggeleend,
Niet meer om bij te houden
Dus neem ik dan zo’n voordeelproefabonnement
En onder leiding van zo’n jonge-helden-vent
Met ogen die zeggen: “krijg ik die opgelapt?!”,
komen z’n lachwitte tanden mijn verval toegestapt.
Zodus, we gaan dat jarenlange vet verbranden,
Maar eerst nog even alle data/logbestanden,
Dus leeftijd, lengte en gewicht zonder kleren,
ach man, krijg toch de klere…
Moet ik dit echt gaan doen? Dan liever met pensioen
Zie me gaan, zie me staan, Glimmend als een walvis
In zweet gepekeld en gezouten………
Zo stoot en stamp en klooi ik met gewichten
Ren ik de sappen uit mijn spieren en gewrichten
Stap ik wat breder om meer mannelijk te lijken
Maar de spiegels rondom rond doen me naar iets kijken:
Te midden al die buiken, borsten, en die billen,
Dat zwetend zuchten en dat vleselijke trillen,
Haar lange nagels, die gewichten zacht beroeren
Zo brengt z’ons allen zonder kijken aan het loeren…
Heb jij haar ook gezien? Geef jij haar ook een 10?
Zie haar gaan, zie haar staan,
Zo dartel als een eend, is ze ZO om van te houden…
Alsof ik haar niet zie, alsof ze mij niet ziet,
Steek ik een tandje bij, daar naast haar op de fiets
Maar in mijn hoofd: op Braziliaanse stranden
Liggen we samen, in mijn afgetrainde handen…
Ik schrik: dit had ik echt nooit verwacht
Hoe kom ik nu op zo’n zwoel gedacht?
Ik kwam alleen maar om wat spieren te versterken,
maar ’t zijn mijn klieren, die harder zijn gaan werken
Dus heb ik dat abonnement toch niet genomen
Maar ‘k ben wel tot een dieper inzicht gekomen
Met de juiste prikkel op het juiste moment
blijf ik ‘voor altijd eeuwig jong’
In het stoutste van mijn dromen
In mijn stoutste dromen…
Naar werk van Teun Hocks
Wat wil deze song vertellen:
“Ach, ja, met ouder worden wordt je niet per se mooier, hé. Maar misschien is dat ook juist de grap van het hele verhaal. Die eeuwige jacht naar jong blijven, dat is eigenlijk maar een groot toneelstuk. Een komedie waarin we onszelf voor de gek houden. In de schilderijen van Teun Hocks zie je dat ook: die absurditeit, die menselijke zwakte, die vaak lachwekkende pogingen om te ontsnappen aan de realiteit. Absurd en zo menselijk tegelijk.
Dus ja, ouder worden is geen wedstrijd die je kunt winnen, maar een mooi moment om, om jezelf te lachen en de humor en kwetsbaarheid die erbij horen te omarmen. Zing gerust mee 🙂