Songtekst
Van Zeveneken, haar dorp waar niets gebeurde
en dan op kot, naar Leuven in een doodlopende straat.
At Random rondgekeken, de “Seven Oaks”, studentenblues, zo desolaat
totdat die blik – die klik – die slik, geklonken en de hele nacht aaneengepraat.
En dan opeens die kus…
En langzaam, het ontwaken,
langzaamaan werd alles klaar.
Daar, onder dat kleurig deken, dat oma voor haar kot had gemaakt
voelde ze voor het eerst, heel diep en onverwacht
dat dat het was, wat zij écht wou.
Door de handen van een vrouw…
En langzaam, kwamen de vragen
langzaamaan kwam het bezwaar…
vanuit Zeveneken, waar pa de brief verscheurde
van zijn dochter, net 18 karaat, die hen zo graag vertellen wou
dat zij, verpletterend hard en zacht, verliefd is op een vrouw
en dat die liefde, haar zoveel waard, nu zoet en zuur en bitter smaakt
zo vreemd en onverwacht maar o zo passend in haar aard
en dat ze ’t weet, dat als ze in Leuven haar hart zo openlaat,
dat dan in Zeveneken, thuis…
voor haar de deur dicht gaat en ze alles achter laat…
O meisje.
En langzaamaan, lengen de dagen
En Langzaam, en helder en klaar…
Daar, onder dat lapjesdeken, dat in de ochtendzon verkleurde,
draaide ze zich, heel lenig en gracieus
weloverwogen, zelfbewust en zeker van haar keus…
Naar de liefde,
liefde, voor een vrouw,
O meisje, in dat ledikant vol liefde…
En zo is het aan jou.
Naar “Le lit” van Toulouse Lautrec
Wat wil deze song vertellen:
Met deze song verzin ik het verhaal van iemand die haar (veilige vertrouwde) geboorteplaats verlaat en zo zichzelf ontdekt in Leuven.
Het lied beschrijft haar innerlijke reis van zelfontdekking en het omarmen van haar ware gevoelens. Ze voelt dat haar hart niet kan worden bedwongen, vooral niet door de verwachtingen van haar familie en haar dorp. Deze song gaat over de moed die ervoor nodig is om je hart te volgen. De strijd tussen wat je voelt en wat je denkt dat je zou moeten doen.
Ook al brengt dat heel wat emoties, vragen en twijfel met zich mee. Het is belangrijk om trouw te blijven aan jezelf, ook al betekent dat dat je misschien dingen moet loslaten. Want uiteindelijk gaat het erom dat je jezelf durft te zijn, met alles wat erbij hoort: de vreugde, de onzekerheid en de kracht van liefde die alles overstijgt.
